32/60

Już 32 godziny jazdy za mną . I jakoś tak ciężko szło na ostatnich dwóch godzinach. Święta, święta i po świętach - jutro jeździmy dalej.
Przed świętami byłam świadkiem przykrego incydentu jaki przytrafił się dziewczynie, która zdawała egzamin na D. Nie wiem do końca jak to się stało, ale całym bokiem autobusu wylądowała na wysepce ronda podczas egzaminu. Dla mnie wyglądało tak jak by sobie odpowiednio nie zajechała - myślę, że w dużej mierze przyczynił się do tego stres.
Tak mi to siedzi w głowie, że boję się jutrzejszej jazdy.

 

26 godzin jazdy

Dziś jestem po 26 godzinach jazdy i żarty się skończyły. Przerabiamy coraz trudniejsze manewry, a na niektórych skrzyżowaniach skręcić z prawego pasa w prawo wymaga dużych umiejętności i doświadczenia. Dziś dałam radę - instruktor powiedział, że zrobiłam to perfekcyjnie. Ciekawa jestem jak pójdzie jutro. A instruktor fantastyczny człowiek, oaza cierpliwości i spokoju.

Dziś również uczyłam się koperty. Nie jest to takie trudne jak się wydaje - grunt to spokój.  

 

Szkoda, że tak późno

Powiem tak: za kierownicą autobusu czuje się jak ryba w wodzie. Lubię jeździć tylko szkoda, że tak późno to odkryłam. Tyle czasu co ja poświęciłam na szukanie tego co chciała bym robić i co robiła bym z radością to w tym czasie zrobiła bym wszystkie kategorie prawa jazdy. Ale lepiej późno niż później. 

 

Cierpliwość i pokora

Decydując się na prawo jazdy kat. D decydujemy się nie tylko na naukę jazdy autobusem. Kurs ten uczy pokory i cierpliwości. Czasem jeden manewr trzeba powtórzyć 100 razy po to, żeby za 101 się udało, a za 102 już nie koniecznie. I tak przez dwie godziny dziennie. Ważne jest jednak to, żeby uczyć się i robić to co się lubi, a wtedy cierpliwości nie zabraknie.

 

I tak tam i z powrotem...

Jazda...

Jestem już, a może dopiero po 12 godzinach jazdy. Na placu wszystko wychodzi dobrze z wyjątkiem wjazdu tyłem do garażu. A na mieście? Powiem tak: łatwo nie jest. Muszę być maksymalnie skupiona a i tak błędy są. Na szczęście mam jeszcze 48 godzin do wyjeżdżenia i będzie tylko lepiej. 

Po 12 godzinie instruktor powiedział, że będzie ze mnie dobry kierowca tylko trzeba czasu i musi nade mną popracować. Mam nadzieje, że to było szczere, a nie po to, żeby mnie pocieszyć.