Dziwna sprawa...

Jednego w tym wszystkim nie rozumiem. Każdemu komu powiem, że robię prawko na autobus szczena opada. Ostatnio wczoraj była u mnie koleżanka i kiedy jej powiedziałam zaniemówiła. Czy to takie dziwne, że chcę być kierowcą autobusu? Czy wtedy wszystko stanie do góry kołami?

Zapis

Czas się zapisać. Bardzo ciekawa jestem jak to będzie. 
Za kierownicą autobusu już siedziałam, nawet się kawałek przejechałam. I w zasadzie czułam się tak jak w samochodzie. Nie przeraziła mnie ani szerokość ani długość a to dobry znak.



I zapisałam się. Jest trzech panów i ja.

"Czas się zapisać"

     

 Kurs zaczyna się 8 lutego. Strasznie ciekawa jestem ile kobiet będzie? Pożyjemy zobaczymy. Już się nie mogę doczekać.

"Kwalifikacje"

   Czekając na egzaminy można zacząć robić kwalifikacje. Jest to 140 godzin. Tylko nie do końca wiem co jest omawiane w czasie tych kwalifikacji. Słyszałam, że między innymi jazda w warunkach trudnych. Jeżeli ktoś czyta mojego bloga i robił takie kwalifikacje to proszę o wyjaśnienie. 

   Może do jesieni się wyrobię ze wszystkim...

"Jak to się zaczęło?"

   Zaczęło się od tego, że spotkałam kolegę który jest kierowcą. Umówiliśmy się na kawę co zresztą stało się zwyczajem. Ja właśnie wtedy myślałam o zmianie pracy do której często chodziłam jak by to była kara. A takie chodzenie do pracy to straszna męczarnia i wtedy kolega podpowiedział mi czy bym nie chciała być kierowcą zawodowym bo widzi, że lubię jeździć i ciągnie mnie trochę w kierunku "męskich" zawodów. W zasadzie już wtedy wiedziałam, że to jest właśnie to co będzie mnie cieszyć. 

   Pierwsze koty za płoty. Psychotesty przeszłam bez problemu, inne badanie też są ok. Orzeczenie lekarskie: "zdolna do pracy". 

   W Starostwie też wszystko poszło sprawnie i tak zwany Profil kierowcy już mam. Kurs zaczynam na początku lutego. Od razu zaznaczam, że przede mną długa droga, gdyż na egzaminie teoretycznym i praktycznym się nie kończy. To jest dopiero połowa, ale o tym innym razem.